Waterberg werkt aan toekomst gevlekt sprintwonder

In 1990 richtte de Amerikaanse Laurie Marker in Namibië het Cheetah Conservation Fund (CCF) op. Doel: het behoud van de cheeta in het wild. De cheeta is het snelste landdier ter wereld, een imposante sprinter die ooit voorkwam in grote delen van Afrika en westelijk Azië. In de loop der jaren is het dier steeds zeldzamer geworden. Hier wil het CCF iets aan doen. De organisatie richt zich niet alleen op Namibië, maar ook op andere landen waar de cheeta nog in het wild voorkomt zoals Botswana, Zuid-Afrika, Kenia en Iran. Het CCF ligt in het Waterberg Conservancy, vlakbij de stad Otjiwarongo, ten noorden (drie uur rijden) van de Namibische hoofdstad Windhoek. Aangezien alleen in Namibië, Botswana, Tanzania (minder talrijk) en Kenia nog behoorlijke populaties in het wild voorkomen, lijken deze landen een sleutelrol te spelen bij het behoud van de cheeta.

Het CCF vangt jachtluipaarden op die als weesjongen zijn achtergebleven, gewond zijn geraakt of door boeren uit hun leefgebied worden verjaagd. Daarnaast worden er gegevens verzameld over het leefgebied, het gedrag, de genetica en ziekten van de cheeta en wordt onderzocht welke rol de bliksemsnelle roofkatten spelen in de gespannen verhouding tussen veehouders en roofdieren. Met name dit laatste aspect is van vitaal belang voor de overlevingskansen van de cheeta.

Het merendeel van de Namibische jachtluipaarden leeft buiten de beschermde wildparken en komt daardoor regelmatig op het land van de boeren, dat vaak tientallen tot honderden hectares groot is. Helaas wordt de cheeta vaak ten onrechte beschuldigd van het doden van runderen. Boeren jagen daarom veelal actief op de cheeta. De dieren worden vaak gezien als hinderlijke schadeposten.

Het CCF zet zich actief in om samen met de boeren naar bevredigende oplossingen voor het probleem te zoeken. Zo is er een weldoordacht programma opgezet waarbij boeren van het CCF een Anatolische herdershond krijgen. De honden moeten de kuddes behoeden voor eventuele aanvallen van roofdieren. Daarnaast is educatie van groot belang en worden struiken die de landerijen overwoekeren preventief gekapt. De takken worden als brandhout verkocht, waarbij een groot deel van de opbrengst in de zakken van de boeren terechtkomt. Door de boeren economisch te belonen voor het sparen van de jachtluipaarden (en leeuwen) die zich op hun terreinen begeven, krijgt de cheetabescherming een stevige impuls.

Het educatie- en bezoekerscentrum van het CCF ligt midden in het Waterbergreservaat, een natuurpark dat is gecreëerd door een groep landeigenaren. Ecotoerisme vormt een belangrijke inkomstenbron voor de deelnemende partijen. De rijkgeschakeerde dierenwereld, de beschikbaarheid van goede accommodaties en de rust (geen massatoerisme) maken van Waterberg een ideale vakantielocatie voor natuurliefhebbers. Rondom het bezoekerscentrum kun je bovendien de cheetas bewonderen die door het CCF worden opgevangen. Tevens bestaat er een vrijwilligersprogramma dat belangstellenden uit alle windstreken in staat stelt om tegen betaling een bijdrage te leveren aan het verzorgen van de cheeta, wetenschappelijk onderzoek en het voorlichten van de plaatselijke bevolking. Een initiatief dat geld in het laatje brengt en significant bijdraagt aan de bescherming van de laatste cheetas die nog in zuidelijk Afrika rondrennen. In samenwerking met Conservation International en Cheetah Conservation Botswana heeft het Cheetah Conservation Fund ook het project Western Kgalagadi Conservation Corridor (WKCC) opgestart. Doel is om twee gebieden, het Kgalagadi Transfrontier Park en Central Kgalagadi Game Reserve, te verbinden door middel van corridors. Om ook de plaatselijke bevolking bij het project te betrekken, zijn er diverse programmas ontwikkeld die gericht zijn op het verbeteren van de relatie tussen mens en roofdier en het scheppen van duurzame werkgelegenheid in dit droge, arme en afgelegen deel van Botswana.

P+ webtip: Waterberg Guest Farm

Een bericht van Frank Heinen

Het duurzame poefje van Meindertsma (€ 480,00)